engarrar

Escoitar
engarrar

(< garra)

  1. v t

    Enganchar ou colgar unha cousa noutra.

    Ex: Engarrou a camisa no arame do cercado.
  2. v pron

    Quedar unha cousa prendida noutra.

    Ex: Tirou o xersei e engarróuselle na silveira.

Palabras veciñas

engaraño | engarguelar | engarrafar | engarrar | engarzado -da | engarzamento | engarzar
Conxugar
VERBO engarrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarro
engarras
engarra
engarramos
engarrades
engarran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarraba
engarrabas
engarraba
engarrabamos
engarrabades
engarraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarrei
engarraches
engarrou
engarramos
engarrastes
engarraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarrara
engarraras
engarrara
engarraramos
engarrarades
engarraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarrarei
engarrarás
engarrará
engarraremos
engarraredes
engarrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarraría
engarrarías
engarraría
engarrariamos
engarrariades
engarrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarre
engarres
engarre
engarremos
engarredes
engarren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarrase
engarrases
engarrase
engarrasemos
engarrasedes
engarrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarrar
engarrares
engarrar
engarrarmos
engarrardes
engarraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
engarra
-
-
engarrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engarrar
engarrares
engarrar
engarrarmos
engarrardes
engarraren
Xerundio engarrando
Participio engarrado
engarrada
engarrados
engarradas