1 ensebar

(< sebo)

v t
Untar con sebo.

Ex: Enseba as tamancas antes de saír.
Confrontacións: engraxar.
v t [IND]
Engraxar o coiro cunha mestura graxa (sebo, estearina e parafina) a unha temperatura lixeiramente superior á da súa fusión.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ¹ ensebar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebo
ensebas
enseba
ensebamos
ensebades
enseban

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebaba
ensebabas
ensebaba
ensebabamos
ensebabades
ensebaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebei
ensebaches
ensebou
ensebamos
ensebastes
ensebaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebara
ensebaras
ensebara
ensebaramos
ensebarades
ensebaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebarei
ensebarás
ensebará
ensebaremos
ensebaredes
ensebarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebaría
ensebarías
ensebaría
ensebariamos
ensebariades
ensebarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebe
ensebes
ensebe
ensebemos
ensebedes
enseben

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebase
ensebases
ensebase
ensebasemos
ensebasedes
ensebasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebar
ensebares
ensebar
ensebarmos
ensebardes
ensebaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enseba
-
-
ensebade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ensebar
ensebares
ensebar
ensebarmos
ensebardes
ensebaren

Xerundio ensebando

Participio ensebado
ensebada
ensebados
ensebadas