entaboamento
entaboamento
(
-
s
m
Acción e efecto de entaboar.
-
s
m
[ARQUIT]
-
Conxunto de elementos arquitectónicos horizontais que coroan un edificio de estilo clásico. Os elementos que o forman, arquitrabe, friso e cornixa, varían, o mesmo que a súa proporción, segundo a orde arquitectónica empregada. No caso das ordes superpostas, os entaboamentos intermedios só están formados por arquitrabe e friso, e o superior ten os tres elementos cun tamaño proporcional ao edificio completo.
-
Estrutura horizontal composta por molduras que serve de remate a columnas, pilastras, piares ou a un edificio.
-
Remate dun edificio.
-