entropía

Magnitude termodinámica que é unha función de estado do sistema, introducida por R. J. E. Clausius. Defínese por S 2 -S 1 =c 2 1 dQ/T, onde S 2 -S 1 é a variación de entropía correspondente a dous estados de equilibrio do sistema, e c 2 1 dQ/T a suma de cocientes das cantidades de calor cedidas ao sistema e a temperatura absoluta á que está o sistema en todos os puntos dun proceso reversible calquera que una o estado 1 co 2. En calquera proceso dun sistema illado, a entropía aumenta ou permanece constante, como establece o segundo principio da termodinámica. Nun proceso reversible, a entropía mantense constante. Nos procesos irreversibles, que son os que teñen lugar nos casos reais, hai sempre un aumento da entropía. Na mecánica estatística, o estado de equilibrio dun sistema illado é de entropía máxima e, así, o aumento de entropía interprétase como a tendencia natural do sistema a pasar dun estado menos probable a un máis probable. A probabilidade termodinámica é o grao de desorde e, así, a entropía é unha medida do grao de desorde molecular que ten o sistema. Exprésase en quilocalorías ou joules/xulios por grao Kelvin.

Relación da entropía total dun obxecto, por exemplo un gas, coa dunha partícula determinada que forma parte do mesmo obxecto.