enurese

enurese

(< gr ἐνουρέιν  ‘non conter a urina’)

s f [FISIOL/PAT]

Mición involuntaria, que adoita ser nocturna, en ausencia de lesións orgánicas que xustifiquen tal descontrol. A causa principal é a menor capacidade funcional da vexiga. É normal na infancia, pero adoita desaparecer espontaneamente; a súa persistencia está relacionada con alteracións da personalidade ou neurolóxicas.