errar

(

v t Antónimos: atinar.
1. Equivocar ou non acertar algo unha persoa.
  
  Ex: Erraron o camiño e perdéronse. Non resolveu o problema porque errou o procedemento. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Fíxate ben no que fas e non erres de novo.
  Antónimos: atinar. Confrontacións: fallar.
2. Fallar alguén un golpe, disparo ou lanzamento.
  
  Ex: Errou dous disparos pero o terceiro deu no albo. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Se erra desta vez quedará eliminado da semifinal de tiro con arco.
  Antónimos: atinar.
v i
Ir dun lugar para outro sen dirixirse a un lugar ou punto determinado.

Ex: Erraban perdidos polas montañas. Errou por todo o mundo ata que botou raíces naquel recuncho do val.
Sinónimos: deambular.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO errar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles erro
erras
erra
erramos
errades
erran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles erraba
errabas
erraba
errabamos
errabades
erraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles errei
erraches
errou
erramos
errastes
erraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles errara
erraras
errara
erraramos
errarades
erraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles errarei
errarás
errará
erraremos
erraredes
errarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles erraría
errarías
erraría
errariamos
errariades
errarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles erre
erres
erre
erremos
erredes
erren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles errase
errases
errase
errasemos
errasedes
errasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles errar
errares
errar
errarmos
errardes
erraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
erra
-
-
errade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles errar
errares
errar
errarmos
errardes
erraren

Xerundio errando

Participio errado
errada
errados
erradas