escila

Herbácea perenne e bulbosa, pertencente ao xénero Scilla, da familia das liliáceas. Presenta escapos de ata 30 cm de altura, de 3 a 9 follas basais e lineares, flores hermafroditas e actinomorfas -de tépalos elípticos, libres, de cor branca, violácea ou púrpura, e 6 estames-, dispostas en acios terminais. Os pedicelos florais son inarticulados e os froitos son cápsulas que conteñen sementes globosas sen ás. Existen numerosas formas cultivares, moi valoradas en xardinería debido á temperá floración primaveral, á facilidade de cultivo e ás cores vivas das súas flores. En Galicia están presentes, de xeito espontáneo, as especies Scilla autumnalis, en lugares herbosos e uceiras; Scilla hyacinthoides, en lugares pedregosos do sudoeste; Scilla monophyllos, en piñeirais, uceiras e solos areosos; Scilla odorata, en lugares areosos do noroeste; Scilla ramburei, en lugares areosos do sueste; e Scilla verna en prados, uceiras e bosques.