esquecer

1. v t

   1. Deixar alguén de ter algo na memoria.

      Ex: Esquecín cómo se chamaba. Esqueceu comprar o pan.

   2. Deixar de ter algo ou a alguén en conta.

      Ex: Esquece ese comentario, porque se fixo sen intención.

2. v t

   Deixar alguén de ter afecto por algo ou por outra persoa.

   Ex: Xa esqueceu o seu último mozo.

3. v i

   Non vir á memoria.

   Ex: Esquecéronlle as encargas.

4. v i

   Non ser algo ou alguén obxecto do afecto dunha persoa.

   Ex: Des que é rico esquecéronlle os amigos.

5. v i

   Non ter algo en conta.

   Ex: Por moito que fagas por el todo lle esquece.

6. v pron

   Deixar de ter algo na memoria.

   Ex: Esqueceuse de todo o que che prometera. Esquecinme das chaves do coche.

7. v pron

   Deixar de ter ou sentir afecto por algo ou por alguén.

   Ex: Xa se esqueceu daqueles xoguetes, e xa non mira para eles.

8. v pron

   Deixar de ter algo en conta. OBS: A vogal radical tónica do Presente de Indicativo é sempre aberta [ɛ].

   Ex: Perdooulle aquela ofensa, pero non se esqueceu dela.

Formas incorrectas

Refráns

• Co tempo todo se esquece.
• Coas glorias fóronse as memorias.
• Esquece a quen te esquece, que ben cho merece.
• Nin todo se debe esquecer, nin todo se debe querer.
• Non se acorda a sogra que foi nora.
• Non se acorda o señor cura de cando foi sancristán.
• O esquecemento é ás veces o pai do remordemento.
• O que de si mesmo se esquece, sete tundas ao día merece.
• O que é esquecido, non pode ser agradecido.
• Quen logo esquece, axiña arrece.
• Todo o que pensa a onde vai ten que esquecer de onrl:e vén.