esquí

Modalidade do esquí que consiste en cubrir unha distancia nun circuíto de pouca pendente. Existen dous estilos fundamentais: o clásico e o libre. Nos primeiros Xogos Olímpicos de Inverno (Chamonix 1924) disputáronse carreiras de 15 km e 20 km no estilo clásico. En 1936 incluíuse no programa a competición de remudas 4 por 10 km. En Cortina d’Ampezzo 1956 introduciuse a proba de 30 km estilo libre, en Albertville 1992 a proba de persecución e en Salt Lake City 2002 a modalidade sprint, cun percorrido de 1,5 km.

Modalidade do esquí que consiste en escorregar sobre esquís por un trampolín e caer nunha pista de neve. O vencedor da competición é aquel que consegue sumar os saltos máis longos. Nos primeiros Xogos Olímpicos de Inverno, Chamonix 1924, disputouse a proba de saltos dende trampolín de 90 m. Nos Xogos Olímpicos de 1964 introduciuse a distancia de 70 m e nos de Calgary 1988 a proba de saltos por equipos en 90 m.

Deporte que consiste en escorregar pola neve sobre unhas táboas suxeitas aos pés. Medio de transporte ancestral nos países escandinavos, converteuse nunha actividade deportiva no s XIX, cando o noruegués Sondre Nordheim lle acoplou botas, o que permitiu un maior control sobre o esquí nos saltos e xiros. A primeira carreira de esquí de fondo documentada como actividade deportiva celebrouse en Noruega en 1843. En 1883 xurdiu a Asociación Norueguesa de Esquí, que en 1892 organizou, nas proximidades de Christiania (Oslo), o primeiro torneo internacional. En 1893 fundouse o primeiro club suízo de esquí, un deporte que se estaba a difundir polos Alpes. A súa crecente popularidade contribuíu a que o Comité Olímpico Internacional decidise crear os Xogos Olímpicos de Inverno, que se celebraron por vez primeira en 1924, na estación alpina de Chamonix (Francia). O esquí nórdico e os saltos de esquí foron dúas das cinco disciplinas deportivas incluídas no programa daqueles primeiros xogos.

Modalidade do esquí consistente en descender a ladeira dunha montaña por unha pista. As primeiras carreiras de descenso documentadas datan de 1911. O primeiro slálom, proba na que o esquiador debe cruzar unha serie de portas, disputouse en 1922. Non obstante , as probas de esquí alpino non se incorporaron ao programa dos Xogos Olímpicos de Inverno ata 1948, cando se disputaron o slálom, o descenso e a combinada. En 1952 engadíronse as probas de xigante e suprimiuse a combinada. En 1968, Jean-Claude Killy revolucionou o esquí alpino ao competir co seu novo estilo, nunha postura acubillada coas pernas semiflexionadas, e conseguiu a medalla de ouro en todas as probas alpinas (slálom, xigante e descenso) dos Xogos Olímpicos de Grenoble. En Calgary 1988 incorporáronse ao programa olímpico o superxigante e a combinada nórdica.