esterco

(< lat stercŏre)

s m

Excrementos animais mesturados con restos vexetais que se empregan para fertilizar a terra. Na tradición oral recóllense ditos como: “Bota esterco ao pan, que as terras cho pagarán. Con esterco e rega non hai mala terra. O esterco non é santo, pero onde cae fai milagros”.

Ex: Xuntamos esterco suficiente para estrar a horta.

Sinónimos

cuito

Citas

Xuntamos esterco suficiente para estrar a horta.

Refráns

a esterco é o pai e a nai da terra.
a esterco na terra é a nai da colleita.
a esterco non é santo pero onde cae fai milagros.
Esterco de charamela, todo é purrela.
Esterco de fieito, gran polo peito.
Esterco de folla, gran pola trolla.
Esterco de palla, gran pola barba.
Esterco de silva, gran pola crisma.
Esterco de xesta, gran por enriba da testa.
Fai esterco na roda do ano, que non che será sobrado.
No estercar e no sachar non debes reparar, se queres colleitar.
Para estercar fíxose o esterco.

Palabras veciñas