estranxeiro -ra

1. adx e s

   Que ou quen é dun país que non é o propio.

2. s m

   Mundo que está situado fóra do país en que se vive.

   Ex: Habita no estranxeiro.

3. s [DER]

   Persoa que, tendo nacionalidade propia, non ten a nacionalidade do país onde reside.

Refráns

• A onde fores fai como vires.
• A onde queira que fores, fai como vires.
• A onde vaias, fai o que vexas.
• Ata que se sae da casa, non se sabe o que fóra se pasa.
• Cando fores a chan alleeiro leva o pan no capelo.
• Cando pases pola terra dos tortos, pecha un ollo.
• En terra allea a vaca ao boi cornea.
• En terra allea a vaca aos bois cornea I turrea.
• En terra allea o que ben está, ben estea.
• Fai como vires, onde vivires.
• Na terra anea a vaca ao boi cornea.
• Na terra en que vivires fai sempre o que vires.
• O boi bravo na terra anea faise manso.
• O que corre polo mundo non dá paso seguro.
• Onde fores, fai o que vexas.
• Polo nun curral alleo nin sabe onde come nin dá co poleiro.
• Por onde vaias, fai como vexas.
• Vale máis o mal da miña terra có mal da anea.