evadir

(< lat evadĕre)

v t
Eludir algo valéndose da habilidade persoal.

Ex: Evadiu o cárcere grazas ó seu talento.
v t
Evitar pagar impostos de forma ilegal.

Ex: Evadiu os impostos durante varios anos.
v pron
Marchar alguén dun lugar no que estaba retido.

Ex: Evadiuse dos seus captores e avisou á policía.
Confrontacións: fuxir.
v pron
Afastarse, mediante mecanismos psicolóxicos, da realidade circundante ou unha situación conflitiva.

Ex: Evadíase dos seus problemas coa axuda dos amigos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO evadir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evado
evades
evade
evadimos
evadides
evaden

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadía
evadías
evadía
evadiamos
evadiades
evadían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadín
evadiches
evadiu
evadimos
evadistes
evadiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadira
evadiras
evadira
evadiramos
evadirades
evadiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadirei
evadirás
evadirá
evadiremos
evadiredes
evadirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadiría
evadirías
evadiría
evadiriamos
evadiriades
evadirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evada
evadas
evada
evadamos
evadades
evadan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadise
evadises
evadise
evadisemos
evadisedes
evadisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadir
evadires
evadir
evadirmos
evadirdes
evadiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
evade
-
-
evadide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles evadir
evadires
evadir
evadirmos
evadirdes
evadiren

Xerundio evadindo

Participio evadido
evadida
evadidos
evadidas