gaduñar

v t
Facer unha ferida leve na pel ou riscar unha superficie cunha cousa afiada, en especial coas unllas.

Ex: Gaduñou o seu amigo cando estaban a xogar.
Sinónimos: esgaduñar, garduñar, rabuñar.
v pron
Facerse alguén unha ferida leve na pel cunha cousa afiada.

Ex: O rapaz gaduñouse coas silveiras ó saltar o valado.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO gaduñar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduño
gaduñas
gaduña
gaduñamos
gaduñades
gaduñan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñaba
gaduñabas
gaduñaba
gaduñabamos
gaduñabades
gaduñaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñei
gaduñaches
gaduñou
gaduñamos
gaduñastes
gaduñaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñara
gaduñaras
gaduñara
gaduñaramos
gaduñarades
gaduñaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñarei
gaduñarás
gaduñará
gaduñaremos
gaduñaredes
gaduñarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñaría
gaduñarías
gaduñaría
gaduñariamos
gaduñariades
gaduñarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñe
gaduñes
gaduñe
gaduñemos
gaduñedes
gaduñen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñase
gaduñases
gaduñase
gaduñasemos
gaduñasedes
gaduñasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñar
gaduñares
gaduñar
gaduñarmos
gaduñardes
gaduñaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
gaduña
-
-
gaduñade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gaduñar
gaduñares
gaduñar
gaduñarmos
gaduñardes
gaduñaren

Xerundio gaduñando

Participio gaduñado
gaduñada
gaduñados
gaduñadas