garrote

(< fr garrot)

[DER]
1. s m
  Colar de ferro que se pode apertar a vontade por medio dun parafuso, empregado para executar os condenados á pena capital. A pena de morte por medio deste instrumento foi introducida polo Código Penal español en 1820, e aplicada por derradeira vez en 1974.
2. dar garrote
  Aplicar a pena capital por medio do garrote.
s m
1. Pao curto que se utiliza para retorcer unha corda, cadea, correa ou calquera outra cousa, co fin de tensala.
  
  Ex: Co pano da cabeza e un garrote fixéronlle un torniquete para parar a hemorraxia.
2. [MAR]
  Panca coa que se lle dá volta á trinca dun cabo.

Palabras veciñas