habilitar

(< hábil)

v t
Declarar a alguén hábil ou apto para algo.

Ex: Habilitárono temporalmente para que puidese ocupar o cargo.
Antónimos: inhabilitar. Confrontacións: capacitar, facultar.
v t
Facer que algo, especialmente un lugar, sirva para un fin ou función para os que non estaba destinado.

Ex: Habilitaron o faiado como cuarto de xogos.
v t
Dispoñer un crédito ou un capital para algo.

Ex: Habilitaron axudas para os afectados pola enchente.
v t [DER]
Conferir autorización a unha persoa para que desenvolva uns actos xurídicos determinados.
Antónimos: inhabilitar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO habilitar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilito
habilitas
habilita
habilitamos
habilitades
habilitan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitaba
habilitabas
habilitaba
habilitabamos
habilitabades
habilitaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitei
habilitaches
habilitou
habilitamos
habilitastes
habilitaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitara
habilitaras
habilitara
habilitaramos
habilitarades
habilitaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitarei
habilitarás
habilitará
habilitaremos
habilitaredes
habilitarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitaría
habilitarías
habilitaría
habilitariamos
habilitariades
habilitarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilite
habilites
habilite
habilitemos
habilitedes
habiliten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitase
habilitases
habilitase
habilitasemos
habilitasedes
habilitasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitar
habilitares
habilitar
habilitarmos
habilitardes
habilitaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
habilita
-
-
habilitade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habilitar
habilitares
habilitar
habilitarmos
habilitardes
habilitaren

Xerundio habilitando

Participio habilitado
habilitada
habilitados
habilitadas