hidroclorotiacida
hidroclorotiacida
Nome científico:
[1,1-dióxido de 6-cloro- 3,4-dihidro 2H-1,2 4-benzotiadiazina -7-sulfonamida: C<sub> 7</sub> H<sub> 8</sub> CIN<sub> 3</sub> O<sub> 4</sub> S<sub> 2</sub> ]
s
f
[QUÍM/MED]
Substancia cristalina que funde a 273-275°C. Pertence ao grupo das tiacidas e actúa inhibindo a reabsorción de sodio no túbulo distal e tamén produce relaxación da musculatura lisa dos vasos periféricos. En medicina emprégase como diurético no tratamento da hipertensión.