himno

Composición poética, normalmente cantada, para invocar e loar a divindade en actos culturais. Na Ilíada xa aparecen himnos nalgunhas das partes máis significativas en fragmentos narrativos. O verso máis empregado na súa composición foi o hexámetro. Na Antigüidade clásica, a carón do himno ritual desenvolveuse tamén o exclusivamente literario, como no caso de Horacio. Os libros bíblicos posúen unha serie de composicións poéticas, ademais dos salmos, que se denominan himnos ou cánticos. A súa produción foi moi fecunda na rexión de Siria, tal e como se reflicte nalgunhas composicións de santo Efrén. No s VI difundiuse na Igrexa grega o xénero denominado kontakion e no s VII o canon. Na Igrexa latina introduciuno probablemente Hilario de Poitiers, mentres que Ambrosio de Milán foi o compositor máis destacado. O seu uso foi menor na liturxia latina ca nas orientais, aínda que o culto protestante deulle un novo relevo.