icona
(< gr bizantino εἱκών −όνος)
-
s
f
[ARTE/RELIX]
Representación pitórica, sobre madeira, de Xesús Cristo ou dalgún dos seus misterios, da Virxe ou dos santos. É un obxecto litúrxico visto pola teoloxía ortodoxa dentro da liña sacramental. Tivo un gran desenvolvemento despois do triunfo contra a iconoclastia. Adoitábase revestir a madeira cun fondo de pan de ouro ou metal; os debuxos eran xeométricos e estilizados. Destacan as escolas de Constantinopla, Creta, Venecia e a italobizantina, e en territorio eslavo, as escolas de Kiev e Novgorod, seguidas das de Suzdal, Pskov, Rostov e Moscova, impulsada por Teófanes o Grego e Andrej Rubl’ov.
-
s
f
-
Signo que ten unha relación de semellanza formal co obxecto que representa, como por exemplo, os sinais de tráfico que indican a existencia dunha curva.
-
[INFORM]
Pequena imaxe coa que se identifica na pantalla un programa, arquivo ou función para facilitar a súa localización e acceder a el directamente situando o cursor sobre ela e facendo un clic co rato.
-