iconostasio
iconostasio
(
-
s
m
[ARQUIT/RELIX]
Muro, de madeira ou de obra, que nas igrexas de Oriente, sobre todo nas de tradición bizantina, separa o santuario ou presbiterio da nave da igrexa. Ten unha porta central e dúas laterais e decórase con iconas. Por riba das portas atópase unha tripla franxa decorativa. É unha evolución do antigo cancelo basilical, no que se comezaron a colgar iconas, despois do triunfo do culto ás imaxes en 843.
-
s
m
[ARQUIT]
Cancelo de mármore ou pedra labrada empregado nas igrexas visigodas e mozárabes para separar o presbiterio da nave.