identidade

(

s f
Calidade de idéntico.
s f
Conxunto de trazos propios que caracterizan e individualizan a unha persoa ou cousa.

Ex: Perdeu a súa identidade cando tivo que emigrar. Intentan recuperar a identidade nacional.
s f [DER]
Personalidade civil dun individuo.
[FILOS]
1. s f
  Atributo ontolóxico en virtude do que o que é non pode non ser. Enunciado na fórmula A = A, o principio de identidade tivo en Parménides a súa interpretación máis radical: “o ser é que é e o non ser non é”.
2. filosofía da identidade
  Doutrina de F. W. J. von Schelling baseada na identidade orixinal do suxeito e do obxecto, do intelecto e da natureza.
3. principio de identidade
  Principio, derivado tradicionalmente da identidade ontolóxica, formulado, na lóxica das proposicións, como unha tautoloxía: p p, p = p, onde p é unha proposición enunciativa.
4. principio de identidade
  Principio lóxico segundo o que un termo ten que representar sempre un mesmo concepto ou ten que posuír un mesmo referente no discurso.
s f [LING]
Igualdade que, segundo F. de Saussure, hai entre as diversas realizacións dun elemento lingüístico nunha mesma etapa da lingua (identidade sincrónica) ou nas diversas etapas da súa evolución (identidade diacrónica).
s f [MAT]
1. Aplicación idéntica.
2. Ecuación que é satisfeita para calquera dos valores das variables. Represéntase co símbolo (.
s f [PSIC]
Propiedade do individuo humano de manter constantemente a personalidade de seu.

Palabras veciñas