ilirio -ria

Relativo ou pertencente aos ilirios.

Individuo do pobo ilirio.

Pobo indoeuropeo que habitou na costa adriática da Península Balcánica e se estendeu cara a Grecia e Italia, onde se fusionou cos dálmatas e liburnos, entre outros pobos. Constituíu un reino no s III a C e despois de enfrontrarse aos romanos en dúas guerras (229 a C-228 a C e 219 a C) foron ocupados polos romanos despois da Batalla de Pidna (168 a C).

Grupo de linguas indoeuropeas documentadas nunhas cantas inscricións, moi curtas, que proporcionan uns datos moi escasos para o seu estudo e coñecemento completo. O ilirio comprende as linguas dos vénetos, dos mesapios e dos filisteos.