infundir

infundir

(< lat infundĕre)

  1. v t

    Producir ou ocasionar no ánimo certo sentimento ou efecto.

    Ex: Con tanta presión acabou por infundirme medo e vertixe.

  2. v t

    erter un líquido nun recipiente.

    Ex: Infundiu o viño na cunca.

Conxugar
VERBO infundir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundo
infundes
infunde
infundimos
infundides
infunden
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundía
infundías
infundía
infundiamos
infundiades
infundían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundín
infundiches
infundiu
infundimos
infundistes
infundiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundira
infundiras
infundira
infundiramos
infundirades
infundiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundirei
infundirás
infundirá
infundiremos
infundiredes
infundirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundiría
infundirías
infundiría
infundiriamos
infundiriades
infundirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infunda
infundas
infunda
infundamos
infundades
infundan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundise
infundises
infundise
infundisemos
infundisedes
infundisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundir
infundires
infundir
infundirmos
infundirdes
infundiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
infunde
-
-
infundide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
infundir
infundires
infundir
infundirmos
infundirdes
infundiren
Xerundio infundindo
Participio infundido
infundida
infundidos
infundidas