insistir

(

v i
Repetir de forma continuada unha idea para asegurar a súa consecución. OBS: Constrúese coa preposición en.

Ex: Insistiu nas cuestións fundamentais do seu discurso. Insisto en revisar de novo o exame!
Confrontacións: persistir.
v i
Perseverar nunha actitude con certa finalidade.

Ex: Insistiu ata que lle fixeron caso.
Confrontacións: persistir, teimar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO insistir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insisto
insistes
insiste
insistimos
insistides
insisten

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistía
insistías
insistía
insistiamos
insistiades
insistían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistín
insistiches
insistiu
insistimos
insististes
insistiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistira
insistiras
insistira
insistiramos
insistirades
insistiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistirei
insistirás
insistirá
insistiremos
insistiredes
insistirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistiría
insistirías
insistiría
insistiriamos
insistiriades
insistirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insista
insistas
insista
insistamos
insistades
insistan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistise
insistises
insistise
insistisemos
insistisedes
insistisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistir
insistires
insistir
insistirmos
insistirdes
insistiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
insiste
-
-
insistide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistir
insistires
insistir
insistirmos
insistirdes
insistiren

Xerundio insistindo

Participio insistido
insistida
insistidos
insistidas