interese

(< lat interesse ‘importar’)

s m
Sentimento que algo ou alguén esperta nunha persoa.

Ex: Sempre mostrou interese pola ciencia. Escoitou con interese o que dicían na radio.
Antónimos: desinterese.
s m Antónimos: desinterese.
1. Desexo de lograr algo ou a alguén.
  
  Ex: Ten moito interese en que o rapaz aprobe.
  Antónimos: desinterese.
2. Proveito ou ganancia material.
  
  Ex: Todo o que fai é por interese.
  Sinónimos: beneficio, comenencia, proveito, beneficio, proveito. Antónimos: desinterese.
s m
Calidade ou capacidade de suscitar o interese de alguén.

Ex: Esta serie de debuxos esperta o interese de todos os nenos. É un monumento de interese artístico.
s m
1. Conveniencia ou utilidade en que se realice unha acción.
  
  Ex: Tes que ir polo teu propio interese.
2. [EDUC]
  Aquilo que importa nun momento determinado. O interese nace da necesidade e expresa a relación de conveniencia entre o organismo e o medio social que o envolve. Xa que todo comportamento está motivado por un interese, os educadores da escola activa organizan os temas de estudio ao redor dos centros de interese do neno.
s m pl
Propiedades ou diñeiro que ten alguén.

Ex: Administra os intereses da familia.
dativo de interese [LING]
dativo.
interese directo [DER]
Requisito de lexitimación para demandar a anulación dun acto administrativo por medio dun recurso contencioso-administrativo.

Palabras veciñas