iode

Letra dos alfabetos fenicio e hebreo que os lingüistas empregan para indicar o i semivocal palatal [j] na marxe silábica, en posición prenuclear ou posnuclear (piano [‘pjano], fiestra [‘fjεs9t "Stone Sans PhoneticIPA" >ɾ a]; loita [‘lojta], papeis [pa’pεjsª]). Os gregos, co nome de ῶ τα, adoptárona para denominar a letra Ι.