impúbere

impúbere

(< lat impūbĕre)

s m [DER]

Persoa que non acadou a pubertade. En calquera caso, segundo a lexislación española, considéranse impúberes os menores de 14 anos, sen distinción de sexo. Os impúberes non teñen capacidade legal para redactar testamento, contratar ou prestar testemuño. O dereito canónico considera impúbere o neno que non cumpriu os 14 anos e a nena que non cumpriu os 12, idade ata a que non se lles autoriza a contraer matrimonio nin a facer votos relixiosos.

Antónimos

Palabras veciñas

improviso, de | imprudencia | imprudente | impúbere | impudencia | impudente | impudicia