lámina

Anaco plano e duro de calquera material resistente.

Ilustración, gravado ou policromía impresos á parte do texto do libro. Xeralmente, unha cara da folla queda en branco e é de papel diferente. Pódense volver atar as láminas co texto, enganchalas noutra folla ou xuntalas ao volume nun apéndice e adoitan ir numeradas á parte.

Estrutura citoplasmática formada por un conxunto de catro a vinte vesículas aplanadas, de 20 mm de diámetro e de lonxitude variable, que se dispoñen paralelamente, unha a continuación da outra deixando un espazo duns 40 mm de diámetro. Estas láminas non se atopan en todas as células animais, e son máis frecuentes nas células xerminais e nas que teñen unha elevada síntese proteica. A súa funcionalidade é dubidosa, se ben se considera como un reservorio de membranas que posteriormente serán empregadas na formación do envoltorio nuclear.

Sistema óptico que consiste en dous planos paralelos entre os que hai un medio de índice de refracción n. Se un raio de luz atravesa a lámina experimenta dúas refraccións, de maneira que un observador situado a un lado da lámina ve un punto A, e se se atopa situado no outro lado, ve unha posición A’ máis preto da lámina.

Tipo de lasca, tamén chamado folla, cunha lonxitude maior ca o dobre da súa anchura que adoitan ter diversas formas. A cara dorsal está cruzada por arestas lonxitudinais.

Lámina moi delgada de material ferromagnético que se emprega como soporte de rexistro de información e que se dispón sobre un tambor xiratorio de escritura e lectura. Constitúe un tipo de memoria de fácil manexo.

Conformación secundaria das proteínas na que as cadeas polipeptídicas están dispostas en láminas pregadas, unidas transversalmente por pontes de hidróxeno e situadas de xeito que os grupos amino e carboxilo adxacente quedan enfrontados. Os grupos R quedan radicados por riba e por debaixo dos planos en forma de zig-zag da lámina. Cando as estruturas â teñen o mesmo sentido, a lámina â resultante é paralela, e se as estruturas â teñen sentidos opostos, a lámina pregada resultante é antiparalela. Esta disposición, en lámina-â pregada, describiuse a partir do estudio das â-queratinas como a fibroína da seda.