Louro, San Francisco de ou San Francisco de Muros

Mosteiro situado en Louro (Muros). Fundado como eremitorio en 1223, co nome de Santa María de Rale, en 1432 converteuse en mosteiro. A súa orixe franciscana remóntase a finais do s XIV, pero despois da Desamortización de Mendizábal, o mosteiro quedou abandonado. Desde 1873 ata 1890 foi residencia dalgúns relixiosos e posteriormente acolleu unha escola e un convento regular. Desde a súa restauración a finais do s XIX, o edificio sufriu varias modificacións. Destacan o claustro, de trazo sobrio e elegante, e o atrio, rodeado por un muro e cunha fonte no medio. No exterior sobresaen o cruceiro e o púlpito, colocado xunto á portada. Desde a entrada do convento comeza un viacrucis, composto por quince pequenas torres que representan cada unha, unha escena da Paixón e que remata no cumio dun outeiro. Foi declarado Ben de Interese Cultural (BIC, 1970).