magnetrón
magnetrón
s
m
[FÍS]
Tubo electrónico de baleiro, provisto dun cátodo termoiónico e dun ánodo, cilíndricos e coaxiais, que crean un campo eléctrico radial e, ademais, superponse un campo magnético paralelo ao eixe do cilindro. Ideado por A.W. Hull en 1921, empregouse para producir oscilacións de moi alta frecuencia.