maqāma*
maqāma*
s
m
[LIT]
Xénero literario árabe en prosa rimada. Consiste nun conxunto de anécdotas independentes pero cun mesmo protagonista, e das que a obra máis salientable foi a composta polo escritor e filósofo persa Abu Mu Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >ḥ ammad al Kasim ibn Alī, coñecido como al- Palatino; Ḥ arirī (Basora 1024 - 1122). Foi adoptado polas literaturas persa, siria e hebrea, a través da que pasou á picaresca castelá.