maxestade

(< lat maiestāte)

s f
1. [HIST/POLÍT]
  Título honorífico dado aos emperadores, emperatrices, reis e raíñas. Empregouse a partir do s XIII, só para os emperadores, e estendeuse pouco a pouco aos reis, ata que foi corrente a partir do s XVII.
2. [HIST/POLÍT/RELIX]
  Forma de tratamento que se lles dá aos reis, emperadores e a Deus. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.
s f
Carácter de grandeza que inspira respecto e veneración.

Ex: A maxestade da ponte impresionou a todos.
s f [ARTE]
Representación de Xesús Cristo ou da Virxe nun trono e en actitude hierática, típica da arte medieval. En particular, os Cristos en maxestade foron coñecidos como a representación (ss XI-XIV) de Xesús Cristo cravado na cruz, vestido con túnica e xeralmente coroado, cun rostro impasible e caracterizado pola ausencia total de dramatismo.

Palabras veciñas