maxiar

Individuo do pobo maxiar.

Pobo finoúgrio, orixinario dos Urais e emparentado cos vogules e os ostiacos, que foi sometido polos hunos desde finais do s IV ata a metade do s V. Á morte de Atila (453) pasou á tutela dos ávaros, e emigraron cara ao N do Cáucaso, na rexión do Kuban’, onde permaneceron ata o s IX cando, baixo a ameaza dos pechenegos, atravesaron os Cárpatos e se instalaron na zona de Hungría e Transilvania.