medir

(< lat metīri)

v t
1. Calcular unha magnitude física ou cantidade de algo comparándoa con outra do mesmo tipo que se tomou como unidade ou patrón.
  
  Ex: Cando foi ó médico medírono de novo.
2. Ter unha dimensión ou tamaño determinados.
  
  Ex: O piso mide cincuenta metros cadrados.
3. [LIT]
  Establecer a medida dun verso.
v t
Meditar unha cousa antes de realizala ou dicila.

Ex: Mide ben o que lle vas dicir para non arrepentirte despois.
v t
Confrontar ou comparar algo para apreciar o seu valor ou importancia.

Ex: Mide a súa valía con todos.
v pron
Actuar de forma comedida.

Ex: Mídete no que compras que tes pouco aforrado.
Confrontacións: controlar.
v pron
Pelexarse con alguén.

Ex: Mediuse cos compañeiros da clase.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO medir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mido
mides
mide
medimos
medides
miden

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medía
medías
medía
mediamos
mediades
medían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medín
mediches
mediu
medimos
medistes
mediron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medira
mediras
medira
mediramos
medirades
mediran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medirei
medirás
medirá
mediremos
mediredes
medirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mediría
medirías
mediría
mediriamos
mediriades
medirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mida
midas
mida
midamos
midades
midan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medise
medises
medise
medisemos
medisedes
medisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medir
medires
medir
medirmos
medirdes
mediren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
mide
-
-
medide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medir
medires
medir
medirmos
medirdes
mediren

Xerundio medindo

Participio medido
medida
medidos
medidas