mente

1. s f [PSIC]

   Facultade cognoscitiva do intelecto e do espírito humano, ou do conxunto das funcións psíquicas.

   Confrontacións: intelecto, intelixencia, razón.
2. s f

   Lugar en que se albergan as ideas e os pensamentos.

   Ex: Agora véñenme á mente aqueles momentos tan felices que pasamos xuntos.

3. s f

   Maneira de pensar dunha persoa ou grupo de persoas.

   Ex: Ten unha mente bastante adulta para a idade que ten.

4. adv

   Termo da xerga dos cesteiros que corresponde á voz ‘non’.

Frases feitas

• Estar na mente de. Ter a intención de.

• Facer mentes. Recordar.

• Ter mentes de. Ter intención de, como obxectivo ou finalidade.