mer(i/o)-
mer(i/o)-
(< gr μέρος ‘parte, porción’)
pref
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘parte’.
Ex: mericarpo, merogamia. OBS: Tamén se emprega como sufixo coas formas -mería e -mero. Ex: centrómero, hexámero, homeomería.
Citas
- centrómero, hexámero, homeomería
- mericarpo, merogamia. OBS: Tamén se emprega como sufixo coas formas -mería e -mero.