meridiano -na

Relativo ou pertencente ao mediodía.

Que ten moita luminosidade.

Que resulta moi claro ou evidente.

Cada un dos círculos máximos da Terra que pasan polos polos.

Calquera semicírculo da Terra que vai de polo a polo.

Semicírculo imaxinario que une os polos e pasa polo antigo Real Observatorio de Greenwich (Reino Unido). É a liña base a partir da que se miden as lonxitudes e se establecen os fusos horarios mundiais. Correspóndese coa lonxitude 0°, polo que tamén é coñecido como meridiano cero ou meridiano de orixe.

Meridiano que toma arbitrariamente o home como o primeiro, para determinar, sobre o ecuador, a lonxitude xeográfica de cada lugar da Terra.

Cada unha das liñas isógonas comprendidas entre os dous polos magnéticos da Terra.

Meridiano que se adoptou como orixe das lonxitudes xeográficas, ou sexa, o de 0° 0’ de lonxitude. Actualmente adoita ser o que pasa por Greenwich.

Relativo ou pertencente á meridiana.

Altura dun astro cando pasa polo plano meridiano.

Plano vertical que pasa polo eixe da Terra e un lugar dado.

Círculo máximo da esfera terrestre que contén os seus polos.

Semicírculo do meridiano dun lugar que ten por extremos os polos celestes e que contén o nadir dese lugar.

Meridiano celeste que contén o cénit e o nadir do lugar xeográfico considerado.

Semicírculo do meridiano dun lugar que ten por extremos os polos celestes e que contén o cénit dese lugar.