ministro -tra

Xefe de cada un dos departamentos en que se divide a gobernación do estado. Os ministros poden ser nomeados polo xefe do estado, o primeiro ministro ou o Parlamento, e teñen por misión fixar colectivamente as medidas políticas e administrativas do estado. Nas democracias europeas son responsables como colectividade, diante do Parlamento, da acción do goberno.

Conselleiro, nos tribunais reais, que só tiña voto nas causas consultivas ou de goberno.

Membro do goberno encargado de despachar co xefe de estado durante as viaxes ou as vacacións deste.

Axente diplomático que na xerarquía interna segue ao embaixador e ten plenos poderes do seu goberno para representalo diante dun goberno estranxeiro.

Axente diplomático con categoría inmediatamente inferior á de ministro plenipotenciario.

Membro do goberno que non ten ao seu cargo a dirección dun departamento.

Cabeza ou presidente do goberno.

Persoa que exerce un ministerio por encargo dun superior.

Persoa que administra os bens, en certas ordes relixiosas e hospitais.

sacerdote.

Sacerdote que oficia no altar ou asistente do celebrante principal.

Persoa que en nome de Xesús Cristo administra un sacramento.