mu’allaqa*

s f [LIT]

Cada un dos poemas árabes (s VI) considerados o máximo expoñente da literatura preislámica. Destacan as sete casidas de Imru’al-Qays, Tarafa, ’Antara ibn Šaddād, Zuhayr, Labīd, ’Amr ibn Kultūm e Palatino;Palatino;mso-bidi- "Times New Roman" >Ḥ ārit ibn Hilli Palatino; Palatino;ẓ a.