munda

Relativo ou pertencente ao pobo munda ou á súa lingua.

Individuo do pobo munda.

Pobo de raza indomelánida de India centroriental, cunha cultura arcaica con división da sociedade en clans totémicos, caza, recolección e agricultura rudimentaria.

Grupo de linguas do phylum austroasiático que se falan no centro e no norte de India. As máis coñecidas son o santali, o mundari, o korku, o sora e o kharia. Todas recibiron a influencia das linguas indoarias e drávidas, que as substituíron na extensa área que ocupaban.