nabab

(< fr nabab < persanovvāb < ár nuwwāb ‘delegado’)

s m [HIST]
Título dos altos funcionarios do Imperio Mongol de India e despois dos príncipes da India musulmá.
s m
1. [HIST]
  Persoa que volvía con grandes riquezas das colonias de Reino Unido, no s XVIII.
2. Persoa que ten unha gran fortuna e que vive cun luxo desmesurado.

Palabras veciñas