nácara
nácara
(<ár náqra)
s
f
[MINERAL]
Sustancia dura, branca e brillante, con reflexos iridescentes, que unha vez cristalizada forma a capa interior de certas cunchas. Emprégase para a fabricación de botóns ou en marquetaría e en forma de lentes para moldear instrumentos de música, armas e outros utensilios.