nártice
nártice
(< gr bizantinoνάρθηξ)
s
m
[ARQUIT]
Pórtico situado diante da porta dunha igrexa. Normalmente constaba de columnas e arcadas, e podía atoparse cunha construción illada ou ben a rentes da fachada. Na antiga igrexa utilizábase para acoller aos catecúmenos e aos penitentes.