numerador -ra

(< lat numeratōre)

adx e s
Que ou quen numera.
s m
Instrumento empregado para estampar números sobre unha superficie.
s m [MAT]
1. Primeiro elemento da parella ordenada de números enteiros que forman un número racional.
2. Expresión numérica ou literal que é escrita enriba da raia horizontal que indica división e cocientes.

Palabras veciñas