ocio

1. s m

   Situación que se caracteriza por permanecer sen ningunha ocupación nin actividade que se considere proveitosa ou útil.

   Ex: Era un vividor sumido no ocio que cumpría os seus caprichos a conta de seus pais.

2. s m [SOCIOL]

   Tempo libre de que dispón un individuo para realizar actividades non relacionadas co traballo remunerado, nin equiparables ás propias obrigas ou ocupacións. Vincúlase co desenvolvemento integral da persoa mediante a realización de actividades que permiten distanciarse do traballo e requiren tantas ou máis destrezas, pero estimulan a creatividade e producen un descanso reparador. A súa progresiva xeneralización, converteu o ocio en obxecto de estudo nos tratados de socioloxía, como Vers une civilitation du loisir (1962), de Joffre Dumazedier. OBS: Tamén se denomina lecer.

3. s m

   Actividade lúdica que se adoita facer no tempo libre.

   Ex: O seu ocio era pasar as horas escoitando música.

Refráns

• A ociosidade é a nai de tódolos vicios.