oficiar

oficiar

(< oficio)

  1. v i [RELIX]
    1. Celebrar unha cerimonia relixiosa.

      Ex: Onte oficiou o cura da túa parroquia.

      Confrontacións: misar.
    2. Axudar en actos relixiosos.

      Ex: Na misa de onte ademais do cura tamén oficiaron tres sancristáns.

  2. v i

    Actuar en calidade de algo. OBS: Adoita empregarse seguido da preposición de.

    Ex: Oficiou de mediadora entre os irmáns.

  3. v t [RELIX]

    Celebrar unha cerimonia relixiosa.

    Ex: O meu cura oficiou a misa da tarde.

  4. v t

    Comunicar algo oficialmente e por escrito.

    Ex: Oficiáronlle a data do xuízo.

Conxugar
VERBO oficiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficio
oficias
oficia
oficiamos
oficiades
ofician
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiaba
oficiabas
oficiaba
oficiabamos
oficiabades
oficiaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiei
oficiaches
oficiou
oficiamos
oficiastes
oficiaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiara
oficiaras
oficiara
oficiaramos
oficiarades
oficiaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiarei
oficiarás
oficiará
oficiaremos
oficiaredes
oficiarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiaría
oficiarías
oficiaría
oficiariamos
oficiariades
oficiarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficie
oficies
oficie
oficiemos
oficiedes
oficien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiase
oficiases
oficiase
oficiasemos
oficiasedes
oficiasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiar
oficiares
oficiar
oficiarmos
oficiardes
oficiaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
oficia
-
-
oficiade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oficiar
oficiares
oficiar
oficiarmos
oficiardes
oficiaren
Xerundio oficiando
Participio oficiado
oficiada
oficiados
oficiadas