opoñer

(< lat opponĕre)

v t
Poñer unha persoa ou cousa contra outra para entorpecer, impedir ou contrarrestar o seu efecto.

Ex: O profesor opúxose ao cambio de data do exame.
Sinónimos: opor.
v t
Comparar cousas ou persoas para ver as súas diferenzas.

Ex: O seu comportamento oponse ao meu.
Sinónimos: opor.
v t
Poñer ou dicir en contra.

Ex: Os atracadores apenas opuxeron resistencia cando chegou a policía.
Sinónimos: opor.
v pron
Estar situado en fronte de algo ou alguén.

Ex: A catedral de Santiago de Compostela oponse ao pazo de Raxoi.
Sinónimos: opor.
v pron
Amosarse contrario a algo ou a alguén.

Ex: A oposición opúxose ás reformas que quería facer o goberno.
Sinónimos: opor.
v pron
Ser contrarias varias persoas ou cousas.

Ex: As súas visións da vida opóñense frontalmente.
Sinónimos: opor.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO opoñer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opoño
opós
opón
opoñemos
opoñedes
opoñen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opoñía
opoñías
opoñía
opoñiamos
opoñiades
opoñían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opuxen
opuxeches
opuxo
opuxemos
opuxestes
opuxeron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opuxera
opuxeras
opuxera
opuxeramos
opuxerades
opuxeran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opoñerei
opoñerás
opoñerá
opoñeremos
opoñeredes
opoñerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opoñería
opoñerías
opoñería
opoñeriamos
opoñeriades
opoñerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opoña
opoñas
opoña
opoñamos
opoñades
opoñan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opuxese
opuxeses
opuxese
opuxesemos
opuxesedes
opuxesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opuxer
opuxeres
opuxer
opuxermos
opuxerdes
opuxeren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
opón
-
-
opoñede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles opoñer
opoñeres
opoñer
opoñermos
opoñerdes
opoñeren

Xerundio opoñendo

Participio oposto
oposta
opostos
opostas