orto-

(< gróρθο− ‘recto’)

Ver orto

pref
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘recto’, ‘dereito’, ‘correcto’,‘regular’.

Ex: ortodoxia, ortopedia, ortografía.
pref
1. [QUÍM]
  [o-]
  
  Ex: o-etilmetilbenceno.
2. [QUÍM]
  Forma prefixada que, anteposto ao nome dun oxoácido, indica a súa forma máis hidratada.
  
  Ex: ortoácido.
3. [QUÍM/FÍS]
  Forma prefixada que se emprega para indicar que nun sistema de dous electróns, ambos teñen spins do mesmo signo.
  
  Ex: ortohelio, ortohidróxeno.
pref [XEOL]
Forma prefixada que indica que unha rocha está producida pola metamorfose doutra rocha que orixinariamente era magmática.

Ex: ortogneis, ortomagmático.

Palabras veciñas