outorgar

(

v t
Conceder algunha cousa que se pide ou pregunta.

Ex: O presidente outorgoulle novas competencias.
v t
Conceder un premio ou unha distinción.

Ex: Outorgáronlle o premio polo conxunto da súa obra.
v t [DER]
Facer un contrato ou unha escritura declararando ou dispoñendo algo diante de notario.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO outorgar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgo
outorgas
outorga
outorgamos
outorgades
outorgan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgaba
outorgabas
outorgaba
outorgabamos
outorgabades
outorgaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorguei
outorgaches
outorgou
outorgamos
outorgastes
outorgaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgara
outorgaras
outorgara
outorgaramos
outorgarades
outorgaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgarei
outorgarás
outorgará
outorgaremos
outorgaredes
outorgarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgaría
outorgarías
outorgaría
outorgariamos
outorgariades
outorgarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgue
outorgues
outorgue
outorguemos
outorguedes
outorguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgase
outorgases
outorgase
outorgasemos
outorgasedes
outorgasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgar
outorgares
outorgar
outorgarmos
outorgardes
outorgaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
outorga
-
-
outorgade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles outorgar
outorgares
outorgar
outorgarmos
outorgardes
outorgaren

Xerundio outorgando

Participio outorgado
outorgada
outorgados
outorgadas