oxidación

Acción e efecto de oxidar ou oxidarse.

Proceso polo que un elemento aumenta o seu número de oxidación ao perder algún electrón.

Formación de óxido ou ferruxe na superficie do ferro ou doutro metal, pola acción do aire húmido ou por corrosión.

Número que representa o número de electróns que cómpre engadir ou quitar a un átomo que forma parte dunha combinación para volvelo ao seu estado elemental.

Oxidación que se produce no ánodo durante os procesos de electrólise, debida á captación de electróns por parte deste.

Oxidación dunha substancia, xeralmente un líquido, a temperatura normal, polo osíxeno do aire. Unha reacción de autooxidación prodúcese en dúas fases:


FORMULA


O 2 + A → AO 2 (formación de peróxido)
AO 2 + A → 2 AO



A primeira fase é lenta e controla o sistema de oxidación. Deste xeito, unha substancia B completamente estable no osíxeno do aire pode oxidarse cando está unida a un sistema de autooxidación, posto que aí actúa o intermediario peroxídico que é un oxidante máis forte: AO 2 + B → AO + BO. Hai compostos que poden ser polimerizados cataliticamente por estos peróxidos. O secado de pinturas prodúcese deste xeito; engádense, ás veces, catalizadores positivos para acelerar o proceso de autooxidación (pinturas de secado rápido). OBS: Tamén se denomina autooxidación.

Combinación dos aglutinantes bituminosos co osíxeno atmosférico, que provoca o endurecemento do betume ou do alcatrán, a diminución da súa penetración e normalmente o aumento da súa fraxilidade.

Formación de óxidos ou doutros compostos sobre a superficie dos metais por reacción con gases secos, a altas temperaturas. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].