pacana
pacana
(< orixe nahua)
s
f
[PLANTA]
Árbore caducifolia de ata 50 m de altura, de tronco groso coa cortiza lisa de cor gris, e de copa ampla e arredondada. As follas son alternas, imparipinnadas, pecioladas, sen estípulas e lixeiramante curvadas cara a atrás. As flores masculinas nacen en inflorescencias cilíndricas colgantes de ata 8 cm, e as femininas en pequenas espigas terminais. O froito é unha noz drupácea con pouca carne e rica en graxas. É unha árbore orixiaria do L de EE UU, que vive ata 300 anos. Aínda que en Galicia é moi escasa, pódese atopar como árbore ornamental.